| Navigatie: | |||
| Algemene startpagina | Info pagina. | Incestpagina’s: [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] | |
| Leven onder incest |
|
Mijn Verhaal, mijn Recente Donkerste Periode; Op mijn vorige pagina; Tienerjaren en de jaren daarna, had ik al aangegeven dat ik pas uit mijn donkerste periode gekropen ben. Hoe diep kan een mens in zijn ziel gaan zult u wel denken en dat is onvoorstelbaar diep, bijna niet te bevatten en ook zeer uitzichtloos omdat je voelt en denkt dat je daar nooit meer uit kan komen. Hier begint mijn verhaal hierover: Ik heb in mijn hele leven al de kwetsbaarheid naar mannen toe gehad door hetgeen wat heb moeten doorstaan en heb meegemaakt. Ook depressiviteit speelt een enorme rol hierin en is daarom ook een essentiële factor wat verholpen moet worden wil je je leven weer zin geven en daar ook van kunnen genieten. Ik voelde me al een tijdje, zo'n 1 jaar sinds mijn scheiding al meer somberder worden en voelde me enorm eenzaam en in de steek gelaten. Maar ik ging gewoon door omdat ik dacht dat dit gevoel van voorbijgaande aard zou zijn. Maar na 2 kort op elkaar trieste gebeurtenissen, het wegvallen van 2 lieve dierbare tantes, waar ik al mijn energie en liefde in heb gestopt om hun nog in de laatste dagen bij te staan en naaste familie hierin te steunen heeft dus mijn laatste krachten gekost, maar dat had ik met alle plezier en liefde en zeker zonder spijt gedaan. Ik voelde me steeds verder weg in de enorme diepe donkere poel wegglijden en ik vond dat best, ik had het gehad in dit leven en verlangde alleen maar naar rust en verlossing. Ik bad veel en dat helpt wel maar ik voelde dat ik meer nodig zou hebben, zeker omdat ik al in een ernstige depressie geraakte. Ik had al hulp ingeroepen van de GGZ, maar dit was eigenlijk al zo'n beetje aan de late kant geweest. Maar ik was dus wel op tijd voor mijn inschrijving toen ik alle controle over mezelf verloor. Ook had ik 2x een gebroken hart opgelopen en dat kon ik ook geen plek geven, voelde me weer beetgenomen door het lot van het leven en dacht echt ik kan niet meer, ik heb gehad!!! Tegen de feestdagen aan was ik geen mens meer, ik had me kunnen wegcijferen voor mijn familie en kinderen en nu was er niets meer van me over. Maar zo ben ik nu eenmaal, ik laat niet graag mensen die me dierbaar zijn vallen. Wat ik wel goed had aangevoeld, was dat ik heel snel medicatie nodig had voor mijn depressiviteit. Maar de afspraak en de medicatie kwamen veel en veel te laat voor mij. Toen ik opstond die bewuste dag waarin ik mezelf totaal verloor, wist ik dat dit zou gaan gebeuren en dat ik geen kracht meer had om daar tegen te vechten, wat ik al lange tijd volhield. Ik had al een soort planning hoe en wanneer ik zou gaan proberen om een einde aan mijn leven te maken. De kinderen worden toch opgevangen door hun vader en ze redden zich wel dacht ik zo. Ik wilde mezelf gaan verdrinken in de zee onder invloed van een paar kalmeringsmiddelen die ik had opgespaard. Ze zouden me vanzelf wel vinden en ik betrok er zo ook geen schade aan derden om het zo maar uit te drukken. Dus pakte ik de trein en wilde dit gaan uitvoeren, dit heb ik als in een soort roes ondergaan omdat ik al mijn gevoel en verstand toen had uitgeschakeld. Helaas had God andere plannen met me en zorgde ervoor dat ik de zee niet kon bereiken, de verkeerde trein genomen, geen taxi toen ik daar aankwam etc, etc. Niemand die me kon helpen om daar te komen waar ik wilde zijn. Uit ellende heb ik ergens maar een hotelkamer geboekt en ben daar een paar uurtjes gebleven om een andere manier te bedenken om eruit te stappen. Ik had met een glas wijn de pillen ingenomen en wachtte verdrietig en moedeloos af dat deze begonnen te werken. Toen heb ik geprobeerd om met glasscherven de slagaders van mijn pols(en) door te snijden. Ik was er helemaal klaar voor, maar het glas was te bot en ik kreeg het niet voor elkaar! Ik raakte nog meer in paniek, zeker omdat de pillen goed begonnen te werken en ik wilde niet levend gevonden worden. Maar ik had geen kracht meer en stortte in, ik had al een soort sos bericht op mijn mobiel verwerkt zodat ik deze kon gebruiken zonder dat ik een nummer hoefde in te toetsen. Meer uit paniek en dat ik suffer en suffer werd heb ik dit dus eigenlijk zo'n beetje onbewust gedaan en een familielid heeft me gevonden en opgevangen. Ik had spijt dat het me niet gelukt was, maar ik wilde niets meer en liet alles maar gewoon over me heen komen. Het moest gewoon zo zijn weet ik nu, dat ik bescherming mee kreeg in mijn kritieke moment ben ik geheel zeker van, het was mijn tijd nog lang niet. Maar het valt niet mee om dit onder ogen te moeten zien dat dit uiteindelijk geen oplossing is voor je innerlijke strijd tegen het leven dat je moet leiden. Dus na dit incident ben ik door de GGZ opgevangen wat ook niet geheel soepel verliep, maar uiteindelijk wel zijn nut heeft gehad. Ik kreeg medicatie en de begeleiding waar ik om vroeg en nodig had. Dit heeft wel een paar maanden geduurd eer ik een beetje uit die diepe donkere poel kon komen. Ik heb daarmee natuurlijk mijn dierbare naasten veel verdriet en pijn mee gedaan maar ik wilde en kon niet meer doorgaan met leven. Alles werd te zwaar voor me om te dragen. Ik ben ook in het begin vrij passief geweest in dit alles en dacht dat er geen hoop meer voor me was. Toen ik overgeplaatst werd, ging het na 3 weken de goede kant op met mij, ik kwam langzaam er weer bovenop en zag alles weer langzaam in het juiste perspectief. Maar hoop dat alles goed zou komen had ik nog niet echt. Het is dat mijn dochter tegen me zei; Mam, ik hou van je en ik kan alles aan maar dit niet!! Dat heeft dus wel mijn ogen geopend, mijn kinderen hebben me nog nodig in hun leven en ik wilde wel maar kon niet meer. Maar ik ben het gevecht toch maar weer aangegaan omdat ikzelf heb mee moeten maken dat mijn moeder ook doorvocht met haar ziekte en dit ook heeft geaccepteerd, hoe zwaar ze het ook heeft gehad, ik heb haar daarvoor altijd al bewonderd. Het heeft wel intense therapie gevergd en een goede begeleiding wat medicatie betreft, om door mijn ergste hel door te komen en het leven weer aan te kunnen. Dit is ook één van mijn belangrijkste levenslessen geweest die ik heb moeten doorstaan, maar ik weet nu waarom dit alles is gebeurd. Soms moet je dingen in het leven meemaken om er zelf van te leren en er beter mee om te kunnen gaan en om datgene te voelen en te beleven om dat te kunnen delen met je lot en medemensen. Dat is iets wat moest gebeuren wil ik de doelstellingen die voor mij nog in dit leven op de planning staan te gaan behalen. En geloof me, nu ben ik blij dat ik er nog ben en dat ik een mooi en voorspoedig leven tegemoet ga. Ik mag en kan datgene doen waar ik voor geboren ben en dat is mijn medemens bijstaan en helpen om het leven weer aan te kunnen en te kunnen dragen. En de ervaring en kennis te mogen delen wat nodig is om mensen daarin weer de hoop, kracht en moed te geven dat het leven ook voor hen nog nut zal gaan krijgen! Mijn wensen komen uit, en ik heb er weer zin in om alles aan te pakken wat op mijn pad komt, wetende dat nu de tijd voor mij gekomen is dat ik eindelijk mag doen en krijgen waar ik al heel mijn leven op gewacht heb en dat ik dit ook mag accepteren omdat ik het simpelweg verdien, net als ieder mens hier op aarde. Ik leef nu en niet morgen, ik kom tot bloei en voel me er goed bij dat ik alles een plek heb kunnen geven en ik er ben voor mezelf, mijn dierbaren en voor mijn medemens. Niets is onmogelijk; Er is overal een oplossing voor en er is redding nabij! Wees geduldig en vraag erom, of je nu gelovig bent of niet. Je moet in jezelf geloven om datgene te bereiken wat je wilt in je leven. En je wordt gehoord en het werkt!! Het lot kan voor rare wendingen in je leven zorgen maar alles gebeurt met een reden of dit nu logisch of onlogisch, eerlijk of oneerlijk is. De kunst is erin geloven dat je het kan doorstaan en de kracht ervoor krijgt om het ook te bereiken. Nogmaals liefde en zelfvergeving zijn de sleutelwoorden voor je redding!! En je komt er nooit echt alleen voor te staan!! Wordt vervolgd... Lees meer... (naar de volgende pagina) |
| Incest pedofilie kindermisbruik kinderverkrachting geweld kinderen kindermishandeling seks sex seksverslaving sexverslaving seksueel misbruik verkrachting incestslachtoffer |
| Navigatie: | |||
| Algemene startpagina | Info pagina. | Incestpagina’s: [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] | |
| Incest, seks met eigen kinderen, kindermisbruik met verwoestende gevolgen. Ziekelijke pedofilie, pedofiel seksueel misbruik van kinderen, kinderverkrachting en kindermishandeling. Pedoseksualiteit is een psychoseksuele stoornis. Incestslachtoffer incest seksverslaafd seksverslaving sexverslaafd sexverslaving. Verkrachting sex en misbruik van kinderen. |