Liefde

Het zou onverantwoordelijk van me zijn te proberen een definitie van liefde te geven, omdat ook ik - net als ieder ander mens - liefde alleen maar kan ervaren. Er zijn duizenden boeken over geschreven, er zijn talrijke toneelstukken, films, gedichten en uit marmer of hout gebeeldhouwde gestalten aan gewijd, en toch kan een kunstenaar slechts een indruk van een gevoel overbrengen, niet het gevoel zelf. Ik heb echter geleerd dat dit gevoel aanwezig is in kleine dingen en zich manifesteert in onze meest onbeduidende daden; daarom is het nodig je aandacht altijd op liefde te richten, of we nu tot handelen overgaan of niet.
De telefoon pakken en de warme woorden uitspreken die we steeds hebben uitgesteld. De deur voor iemand openen die onze hulp nodig heeft. Een baan aannemen. Een baan opgeven. Een beslissing nemen die we voor ons uit hebben geschoven. Vergeving vragen voor een fout die we hebben gemaakt en die aan ons blijft knagen. Iets opeisen wat ons toekomt. Vaste klant worden bij een bloemist in de buurt, een winkel die van veel groter belang is dan de juwelier. Muziek hard aanzetten als de persoon van wie je houdt er niet is, maar de volumeknop terugdraaien als hij of zij in de buurt is. Weten wanneer je ’ja’ en ’nee’ moet zeggen, omdat liefde werkzaam is in al onze vormen van energie. Een sport ontdekken die je met zijn tweeën kunt doen. Geen recept volgen, ook niet die in deze alinea - want liefde vergt creativiteit.

En wanneer niets van dit alles mogelijk is, wanneer ons alleen nog maar eenzaamheid rest, denk dan aan dit verhaal dat iemand me ooit heeft gestuurd:

Een roos droomde dag en nacht van bijen, maar geen bij streek ooit op haar bloemblaadjes neer. Toch ging de bloem door met dromen: tijdens de lange nachten stelde ze zich een hemel vol bijen voor die neerdaalden om haar vurig te kussen. Zo bleef ze goed tot de volgende dag, toen ze zich opnieuw opende voor het zonlicht.
Op een nacht vroeg de maan, die wist van de eenzaamheid van de roos: ’Ben je niet moe van het wachten?’
’Misschien, maar ik moet het blijven proberen.’
’Waarom?’
’Omdat ik zal verwelken als ik niet open blijf staan.’

Want soms, wanneer eenzaamheid alle schoonheid dreigt te vernietigen, kunnen we alleen maar weerstand bieden door open te blijven staan.

Het komt voor dat we ernaar verlangen iemand te helpen van wie we heel veel houden, zonder dat we iets kunnen doen. De omstandigheden laten niet toe dat we hem of haar benaderen, of de ander sluit zich af voor elk gebaar van solidariteit of steun. Dan rest ons niets anders dan liefde. In zulke tijden, waarin we niets anders kunnen uitrichten, kunnen we nog altijd liefhebben - zonder een beloning, een verandering of dankbaarheid te verwachten.
Als we dat doen, zal de energie van de liefde het universum om ons heen beginnen te transformeren. Waar deze energie ook verschijnt, ze bereikt altijd haar doel. 'Tijd verandert de mens niet. Wilskracht verandert de mens niet. Liefde verandert hem'.

"Alleen ga je sneller, maar met twee kom je verder...."

Links van derden in ruil voor deze webruimte (voor wat hoort wat...):