Uiteindelijk wil je een concrete afspraak maken om je escort te ontmoeten.
Als je een tijdje via mail of telefoon contact gehad hebt zodat je elkaar enigszins kent en vertrouwt kan je de man bij jou thuis laten komen als dat je schikt. Je kan ook een eerste vrijblijvend afspraakje maken op neutraal terrein, gewoon om elkaar even te zien. Je zou kunnen voorstellen om ergens iets te gaan drinken, op een publieke plaats ben je omringd door veel mensen en dat kan geruststellend zijn. Als je liever een heel discrete eerste ontmoeting hebt op een plaats waar anderen niet gemakkelijk kunnen meekijken of meeluisteren is dat natuurlijk ook gemakkelijk te regelen.
In ieder geval kan je erop rekenen dat je met elke verdere stap die je zet, de situatie steeds volledig beheerst. Je doet altijd alleen dat wat je zelf wil en je hoeft je nooit te begeven in iets waar je jezelf niet goed of niet zeker in voelt.
Van zo'n afspraakje mag je verwachten dat je zal te weten komen of het "klikt" (het is ook voor de escortman belangrijk om te weten dat het klikt, om het beste van zichzelf te kunnen geven). Je kan een ontspannen babbel hebben over wat je zoekt, over wat je graag zou hebben, over alle dingen die nog niet aan bod gekomen zijn tijdens het mailen of bellen. Je kan je man zien en voelen. Het is bovendien volledig vrijblijvend en kost je niets. Wat de plaats betreft, kan het nodig zijn dat je zelf een reisje maakt omdat de escortman zich voor deze gratis diensten niet te ver kan verplaatsen.

Als je een voorstel gedaan wordt voor een ontmoeting in een hotel, dan krijg je hierbij ook gegevens over mogelijke hotels zodat je dit op voorhand rustig kunt bekijken en keuzes kunt maken. Jouw eigen voorstellen over ontmoetingsplaatsen en hotels worden uiteraard ook gevolgd als dat mogelijk is.
Je zal steeds op voorhand precies weten waar je naartoe zult gaan. Dit voor het geval dat je graag een vriendin op de hoogte brengt van waar je bent... .
Het is volstrekt normaal dat je bij deze stap graag hebt dat er anderen van op de hoogte zijn, hierdoor zou je jezelf geruster en zekerder kunnen voelen. Nodig is het niet, je hoeft geen problemen te verwachten want die komen er niet, maar een extra geruststellend gevoel kan gewenst zijn.
In dit verband wil ik graag nog meegeven dat je best geen vriend op de hoogte brengt van wat je zinnens bent, mannen reageren hier doorgaans minder goed (tot slecht) op, dit moet iets te maken hebben met het verschil tussen vrouwenvriendschappen en mannenvriendschappen. Je zou kunnen stellen dat je beter tien vriendinnen op de hoogte kan brengen (het hoeven er niet ècht zoveel te zijn :-) hoe minder hoe beter mag je aannemen...) dan één vriend.

Deze veralgemening moet ik al direct wat nuanceren. Wat in ieder geval juist is, is dat je best zo weinig mogelijk mensen op de hoogte brengt van wat je zinnens bent. Je weet nooit wat men met die wetenschap kan aanvangen. Als je het al tegen iemand zegt, kies dan iemand die je kent en vertrouwt.
Vroeger dacht ik dat vriendinnen dit goed konden hebben van elkaar, maar ik kom daar toch wat op terug. Ik vermoed dat er soms wat jaloezie tussen zit waardoor vriendinnen het niet goed van elkaar kunnen hebben.
Ik blijf er ook bij dat je het beter niet tegen mannen zegt, dat geeft steeds problemen. Uitgezonderd wanneer ik door een vriend of partner van een dame als een speciaal cadeau aan die dame gegeven wordt ligt het wat anders. Het gaat hierbij dan bijna altijd om eenmalige contacten. Als er toch meerdere ontmoetingen volgen krijgen ook deze vooruitstrevende mannen er problemen mee.
Partners bij lesbische koppels hebben er ook vaak moeite mee. Als je een lesbische relatie hebt, maar je wilt toch te weten komen hoe een man aanvoelt, dan kan je je spannend avontuurtje maar best voor je partner verzwijgen.
Breeddenkendheid en openheid van geest is waar het vooral om gaat. Zo is er bv. ook al eens iemand samen met haar moeder gekomen, met z'n tweeën autorijden was handiger en ze konden dan later ook nog samen gezellig winkelen. De moeder heb ik niet te zien gekregen, maar ik kreeg er via de dochter wel de groeten van.

Wat ik hier ook graag nog even vertel is dat sommige vrouwen het op dit punt van het contact laten afweten. Ik dring daarbij nooit aan en laat iedereen haar eigen tempo en als de correspondentie uitsterft zonder ontmoeting dan is dat maar zo. Het is gewoon een vaststelling. Na wat over en weer mailen en/of aangename babbels aan de telefoon is er soms ineens geen contact meer. Verschillende dingen zouden hiervan de oorzaak kunnen zijn.

Het is mogelijk dat de conversatie leeg geschreven werd, doodgeschreven als het ware. Dit gebeurt soms bij lange correspondenties. Op de duur heb je zo veel over en weer geschreven dat alles verteld is en een fysieke afspraak niet meer hoeft, het was zo al boeiend genoeg.
Dat een echte afspraak niet meer hoeft is echter schijn, want er blijft bij die lieve juffrouw of mevrouw een onbevredigd gevoel, maar daar kom ik later op terug.
-- Helemaal zeker ben ik ook weer niet van deze veronderstelling want de langste correspondentie die ik had, voordat we tot een ontmoeting en fantastische lichamelijkheid kwamen, was zes maand... --
Het zou ook kunnen dat bij sommige vrouwen ineens een besef komt van "waar ben ik nu mee bezig...". Een eng gevoel van twijfel dat op een ongecontroleerd moment de kop opsteekt. Misschien als gevolg van een beperkende opvoeding, van sociale controle of verkeerd schaamtegevoel. Ik zou het niet weten.
Als je de informatie op de website doorgenomen hebt, krijg je het gevoel van "dit is het waar ik al lang naar zoek, hier ga ik me veilig kunnen uitleven en zal ik mij geborgen voelen!" Dit is allemaal juist maar toch kan na een tijd weer even een schrikgevoel naar boven komen, waardoor de correspondentie een tijd stilvalt.
Als de communicatie een langere tijd stilgelegen heeft komt het er vaak niet meer van om ze weer op te starten.

Nu kom ik terug op het punt dat ik hier eigenlijk wou vertellen:
Verrassend vaak vertrouwt een lieve dame, die bij een intieme ontmoeting zacht tegen mij aan komt liggen mij toe, dat het niet de eerste keer is dat ze contact zoekt met een gigolo. Dat ze jaren geleden een gigolo gecontacteerd heeft en naar een afspraakje toegewerkt heeft. Het is toen echter niet doorgegaan. Waarom weet ze niet goed meer. Het zag er wel leuk uit, maar toch. Op het laatste moment heeft ze de drempel niet genomen en ze kan nog altijd niet begrijpen waarom...
Nu voelt ze spijt over die verloren jaren (en ik doe dan mijn best om haar die jaren weer te laten inhalen...).
Het kan dus belangrijk zijn om door te zetten. Om even terug te gaan naar het moment dat je het besluit genomen hebt om een eerste berichtje te sturen. Om weer herinnerd te worden aan de reden waarom dit contact voor jou zo gewenst is.
Als ik bij toeval opnieuw contact krijg met iemand waarmee iets moois op gang leek te komen, maar waarvan ik ineens niets meer hoorde, krijg ik meestal ongeveer hetzelfde te horen. Door toevalligheden of verandering van omstandigheden is het contact stilgevallen. De warme gevoelens zijn gebleven, maar door de stilteperiode durfde men gewoon niets meer te ondernemen. Dat we door toeval weer in contact komen, wordt zeer warm onthaald en gewoonlijk volgt er een intieme en bevrijdende ontlading.
Als je me toestaat wou ik je daarom graag als advies geven om door te zetten en te doen waar je oorspronkelijk zin in had (het hoeft daarom niet met mij te zijn...), laat de correspondentie best niet te lang zomaar haperen. Als de correspondentie toch mocht stilgevallen zijn, wees dan niet te verlegen om ze eender wanneer terug op te starten.