Hoe kan ik mijn emoties (verliefdheid, schuldgevoel) beheersen

Bedankt voor je vriendelijke mails. Ik had je beloofd dat ik je nog een antwoord zou sturen maar dat laat nog even op zich wachten. Als ik alles bekijk wat je gezegd hebt merk ik dat een antwoord niet eenvoudig is. Je mails waren nochtans niet lang, je hebt er alleen veel in gezegd. Als ik een puntje vast neem om op te antwoorden merk ik dat aan dat puntje allerlei andere dingen vastzitten die meekomen als ik eraan trek en die dan ook weer om een woordje uitleg, een verduidelijking van mijn ideeën, vragen. Ik zal maar gewoon opschrijven wat ik zoal voel als ik naar je mails kijk, als ik voel dat ik leeg ben stop ik er gewoon mee, we zien wel.

Je zegt dat als het een mooie ervaring wordt je dan later nog zal willen terugkomen en dat het dan niet meer gewoon opnieuw een mooie ervaring kan zijn omdat er dan ook andere gevoelens zullen bijkomen.
Laat ik daar eerst op zeggen dat het bijna zeker is dat het een mooie ervaring zal worden, dat is namelijk praktisch altijd het geval. Als we door te mailen en te bellen voelen dat we mekaar begrijpen en dat we op dezelfde lijn zitten kan het bijna niet meer fout gaan. Het gebeurt uitzonderlijk dan nog wel eens dat het niet klikt en dan zou ik er eigenlijk niet mee door moeten gaan omdat het dan nooit zo goed wordt als het zou kunnen zijn.
Bij mij is het echter zo dat eens we zover zijn dat we een zeker gevoel van bekendheid en vertrouwen bij mekaar hebben, ik zelden zelf snel in de gaten heb dat het niet echt goed klikt. Ik stel mij namelijk zelf steeds zo soepel op en heb zo’n meegaand karakter dat het pas in de loop van ons samenzijn is dat ik begin te voelen dat er iets vierkant draait. In dat geval is het dus geen echt mooie ervaring. Ook geen slechte ervaring mag ik zeggen, eerder een ervaring die je zal laten voelen dat je zoektocht niet ten einde is.

Waar ik het eigenlijk over wou hebben is het verliefd worden (ik dwaal gemakkelijk af...), dat is namelijk een merkwaardig gevoel. Verliefdheid maakt je anders en laat je de dingen anders aanvoelen als ze zijn. Je bekijkt heel je omgeving met andere ogen als je verliefd bent en dat maakt het ook een wat gevaarlijk gevoel. Op zich is het een prachtige emotie die je opgewekt maakt en die het leven de moeite waard maakt. Eigenlijk zouden we heel ons leven constant verliefd moeten zijn, de wereld zou veel aangenamer zijn.
Verliefdheid is echter ook een dwingeland die nooit genoeg heeft en je leven tracht te beheersen. Door verliefdheid zie je minder van je omgeving, je ziet bijna enkel de persoon op wie je verliefd bent. En daar zie je dan meestal ook nog vooral de mooie kanten van, je waarneming versmalt. Voor je omgeving wordt het doorgaans moeilijker om je te beïnvloeden als je verliefd bent, je kracht neemt toe, je kan meer hebben van de mensen rondom je, het wordt moeilijker voor je omgeving om je te raken, om je pijn te doen. Eigenlijk maakt verliefdheid op korte termijn het leven gemakkelijker.
Verliefdheid kan nochtans ook een kwelduivel zijn. Je slaapt er slecht door en je eet minder goed. Je kan je moeilijker concentreren op je dagelijkse plichten en bezigheden, je wordt soms verward en afwezig. Niets anders kan je nog schelen en het voelt alsof je verantwoordelijkheden veel lichter worden. Verliefdheid is geen eenvoudig gevoel en ik spreek uit ervaring.

Daarom wou ik je aanraden om je daar op voorhand bewust van te zijn en je voor te houden hoe je daarmee gaat proberen omgaan. Niet dat het veel uithaalt als de verliefdheid echt doorbreekt maar toch is het goed om op voorhand in je binnenste te kijken om te zien hoe sterk je bent. Als je jezelf momenteel niet helemaal in balans voelt ben je meer vatbaar voor allerlei emoties en door dit besef kan je misschien je eigen gevoelens beter begrijpen. Als je jezelf wel erg sterk voelt is dit echter geen garantie op niet verliefd worden. Je kan een uiterst sterke en tegelijk zeer passionele persoonlijkheid hebben.

Het is maar de vraag hoe je zelf tegen verliefdheid aankijkt. Verliefdheid is geen onaangenaam gevoel en het maakt het leven mooier. Je moet er alleen mee kunnen omgaan. Je mag verliefdheid toelaten in je leven maar het mag je leven niet negatief beïnvloeden. Waarom zou je dat warme gevoel niet toelaten en het koesteren in je binnenste. Je doet daar niemand kwaad mee en je voelt jezelf er zoveel beter mee, als je het onder controle kan houden. Als je het kan doseren kan je er jaren geniet van hebben.

Als je fijne seks gehad hebt hoeft dit trouwens niet tot verliefdheid te leiden. Er zijn nog andere positieve gevoelens die je door goede seks kan opwekken en tot bloei laten komen. Je kan er een wederzijds begrip door ontwikkelen, een soort van samenhorigheidsgevoel. Een gevoel van een gemeenschappelijke belangstelling die je eindelijk naar buiten mag brengen. Je kan er vriendschap door ontwikkelen. Door het intense lichamelijke contact voel je elkaar goed aan en kan je een stuk in elkaars binnenste kijken en ontdek je misschien eigenschappen die je graag bij een vriend zou zien. Het kan ook best zijn dat je er helemaal geen lang aanhoudende emotie aan overhoud. Het gevoel van fijne passionele seks te hebben waarbij je jezelf helemaal kan uitleven kan op zich best voldoende zijn. Dan wordt het een gevoel van grote voldoening en ontspanning zoals je dat ook kan hebben als je naar de sauna geweest bent en je jezelf eens goed hebt laten verwennen in een complete wellness omgeving.

Je ziet dat ik een erg genuanceerd beeld heb over de emoties die kunnen loskomen als je een escortman ontmoet. Niet dat ik zelf zo'n expert ben in het onder controle houden van emoties want ik ben heel menselijk met alle beperkingen die daarbij horen.
Natuurlijk weet jij deze dingen over verliefdheid ook allemaal, ik wil je alleen maar laten zien dat ik daar zelf ook mee begaan ben en er greep op tracht te krijgen (voor zover dat mogelijk is), of er in ieder geval voor wil zorgen dat ik nergens schade aanricht . Ik wil je vooral zeggen dat je eerst aan jezelf dient te denken en daarna aan je omgeving en dat het steeds de moeite waard is om een weloverwogen risico te nemen om een grens in je leven te verleggen en je horizon te verruimen. Je wordt er een beter mens door.

Graag wou ik ook nog even ingaan op de schuldgevoelens die je kan krijgen naar je eventuele partner toe en hoe ik denk dat je daarmee om kunt gaan.
In de eerste plaats zou ik je willen aanraden om niet tegen je partner te vertellen dat je naar een escort bent gegaan of wilt gaan, als je dat al zinnens mag geweest zijn. Het is nergens goed voor als je het vertelt. Je partner zal zich steeds voelen tekortschieten en zich misschien zelfs bedreigd voelen. Hij zal het je in ieder geval kwalijk nemen en het een gebrek aan vertrouwen of geduld van je vinden dat je de seks elders gaat zoeken. Ook als je de indruk hebt dat je het gerust kan vertellen zou ik het niet doen als je er niet toe gedwongen wordt, het kan later steeds als een boemerang terugkomen.
Dit heeft veel te maken met de instelling van mannen tegenover vrouwen. Je kan dat raar of verkeerd vinden maar een evolutie van miljoenen jaren ga je niet zomaar in je eentje even veranderen. Mannen zijn van nature nogal bezitterig tegenover vrouwen en zullen hun partner steeds trachten af te schermen van iemand anders die haar zou kunnen bevruchten. Als dit niet lukt zullen zij zich enorm voelen tekortschieten. Hoe geëmancipeerd we ons allemaal ook mogen voelen, de mens is zoals hij is en binnen in ons liggen er gevoelens en reflexen die al sinds lang in ons geprogrammeerd zijn en gemakkelijk weer naar boven kunnen komen.
Je kan natuurlijk een samenlevingsvorm afgesproken hebben waarin je deze problemen tracht te voorkomen en dan ligt alles gemakkelijker maar het mannengevoel kan je toch niet negeren en zal steeds min of meer aanwezig zijn. Er zijn mannen die daar bovenuit stijgen maar dit zijn uitzonderingen en die bevestigen dus maar de regel.

Er kan trouwens een uitbreiding gemaakt worden naar alle mannen, niet alleen naar je partner dus, ook naar mannelijke vrienden en kennissen. Het is praktisch zeker dat als je tegen een vriend zou zeggen dat je naar een escort wilt gaan, hij dan zal voorstellen om naar hem te komen als je in grote seksuele nood zit. Kwestie van het toch maar binnen de eigen kring te kunnen houden en vanwege de eigen voortplantingsreflex naar vriendinnen toe. Maar seks met een vriend waarmee dat eerst niet de bedoeling was durft nogal eens uit de hand lopen en oncontroleerbaar te worden vanwege de nabijheid, de oorspronkelijke vriendschapsrelatie, de interactie met andere vrienden en de partner enz...en het is daarom beter om het ook niet met een vriend te bespreken.
Tegen vriendinnen vertellen dat je naar een escort gaat lijkt geen probleem te zijn voor zover ik weet, maar mannen doe je er pijn mee en het veroorzaakt problemen.

Ik ging het eigenlijk over het schuldgevoel hebben.
Je kan om verschillende redenen naar een escort willen gaan en de kans is groot dat je na een periode van fantastische seks met een flink schuldgevoel komt te zitten naar je partner toe. Eigenlijk is het nogal logisch want door zo intens te vrijen raakt je passie geblust (eventjes toch...) en valt de reden om intens te vrijen weg. En als je geen reden hebt om intens met een andere man te gaan vrijen waarom had je dan vroeger wèl een reden om met iemand anders dan je partner te vrijen. Nadat je passie geblust is kan je jezelf moeilijker overtuigen dat het echt nodig was dat je jezelf helemaal kon uitleven. Wat overblijft zijn de vragen en het besef dat je je partner bedrogen hebt. Dit ligt des te moeilijker als je een lieve meevoelende goede partner hebt die je helemaal geen pijn wilt doen.

Het is dus belangrijk dat je de oorspronkelijke bedoeling blijft herinneren. Het zal je veel gemakkelijker vallen als je de relatie met je escortvriend goed kunt definiëren. Er is steeds een reden geweest dat je naar hem toegegaan bent en die reden was belangrijk genoeg voor jou en blijft even belangrijk. Het is uiteindelijk uit respect voor jezelf en je eigen noden dat je naar een escort gegaan bent en als je respect hebt voor jezelf kan je ook respect hebben voor anderen. Het is dus geen teken van minachting voor je partner dat je vreemd gegaan bent maar integendeel het positieve besef van je eigen lichamelijkheid, van je eigen capaciteiten en de bezorgdheid voor de stabiliteit van je relatie die je dit hebben doen besluiten.

Door naar een escort te gaan richt je de kleinst mogelijke schade aan in je relatie. Dit komt door het in eerste instantie professionele karakter van die ontmoeting. Er is trouwens weinig kans dat je avontuur bij een escort bekend geraakt vanwege die professionaliteit. Het is bovendien je eigen keuze, het is niet zo dat je door een andere man veroverd bent want dit is moeilijker te verteren door een partner omdat dit steeds als een persoonlijke nederlaag ervaren wordt. Het is ook niet zo dat je ergens zomaar een man opgepikt hebt om je mee uit te leven omdat de risico's die dit inhoudt op het gebied van gezondheid en veiligheid je partner enorm bezorgd zouden maken als het uitkomt.

Schuldgevoelens kan je nu eenmaal krijgen en je dient ermee te leren omgaan. Er zijn veel mensen die schuldgevoelens hebben om allerlei redenen maar die van jou zijn echt minimaal. Je hebt geen schade aangericht, je hebt niemand in zijn levensloop belemmerd, er is niemand door jouw schuld in het ziekenhuis terechtgekomen of overleden, je hebt iedereen in zijn eigenheid gelaten, je hebt je partner niet verlaten, je hebt niemand geschopt of geslagen, het gaat om je eigen geld en niet om dat van iemand anders enz...

Dit zijn natuurlijk allemaal persoonlijke overwegingen van mij en het zou kunnen dat ik al een eind opgeschoven ben in de richting van de vrije liefde zonder dat ik het goed in de gaten heb. Ik til helemaal niet zwaar aan het feit van verschillende mensen lief te hebben, zolang je maar respect voor iedereen hebt en iedereen in zijn waardigheid laat. Als je wat je aan de ene mens kunt geven niet eerst van de andere moet afnemen is er volgens mij niets aan de hand. In de loop van de jaren heb ik geleerd (denk ik toch) wat het betekent om je goed te voelen en om gelukkig te zijn (niet dat ik dat zelf allemaal onder controle heb) en ik moet besluiten dat het niet goed is om te bezuinigen op liefde.

Ik zou je dan ook graag willen aanraden om je schuldgevoelens te relativeren, denk eraan dat je uiteindelijk met iedereen het beste voorhad, ook met je relatie.